که نقل مجلس ما را به مجلسی  نبری

 روزی وارد مسجدی شدم، دیدم پیرمردی عامی‌ مشغول خواندن

 نماز است و دو صف از ملائكه در پشت سر او صف بسته و به او

 إقتداء نموده‌اند    و   این پیر مرد خود  ابداً  از این صفوف

 فرشتگان اطلاعی نداشت، من دانستم این پیرمرد برای نماز خود

 أذان و اقامه گفته ‌است، چون در روایت داریم: كسی كه در نمازهای

 واجب یومیه اذان و اقامه، هر دو را بگوید، دو صف از ملائكه و اگر

 یكی از آنها را بگوید، یك صف از ملائكه به او اقتداء می‌كنند كه

 درازی آن به اندازه ما بین مشرق و مغرب باشد.

تقدیم به میلاد جلیلی

(کوه نور)

مثل قندیلی سراسر از بلور

مثل رویایی شبیه کوه نور

پیش از اینها در جوانی، سال شصت

یک بلور از خاطرات من شکست

پیش از این گویی که من دیدم ترا

دیده ام در لامکانی ناکجا

در مکانی که نبودش در مکان

در زمانی که نبودش در زمان

مثل تو  صدها جوان ِمست بود

آنکه را مستی نبودش پست بود

در هجوم عشقهای سرد و پست

تو شبیه من شدی در سال شصت

نقش تو در چشمهایم تازه بود

مثل آن وقتی که عشق آوازه بود

مثل قندیلی سراسر از بلور

مثل رویایی شبیه کوه نور

تو همان مردی شدی در سال شصت

کاینچنین در خاطرات من نشست

 تقدیم به ابوالفضل جلیلی 

تنهاییت را آغوش می گشایم 

                                   ابوالفضل  !           

و برای درختان کوچکی که کاشته ای

                    آب می آورم ... آب... آب زمزم

درختی که به نام تو ایستاده 

                       جز  زمزم سیراب نمی کند 

                                درختانت سبز باشند و پر  برگ

                                               تا در سایه اش  بیاسایم و

                                                                     به تو فکر کنم

                   به فرات

                            به اصغر

                                 تنهاییت را آغوش می گشایم

                                                                  ابوالفضل !

با یک نگاه کشت و نگاه دگر نکرد